به نام خالق زیبایی ها
گزارش برنامه کوه نمک دشتی (جاشک-خورموج)
از آدینه ۳/۹/۹۱ الی ۴/۹/۹۱
گنبدهای نمکی یکی از پدیده های جالب و نیز قابل توجه در بخش ژئوتوریسم کشور ایران است. از نظر زیباشناختی، خلق منظره ای بدیع را می بنیم؛ از نظر معدنی، منابع غنی نفت و گاز و نمک و دیگر موارد را داراست.... ویژگی دیگر گنبدها و تونل های نمکی، ویژگی درمانگری و زیست محیطی آن است که به تازگی مورد توجه گردشگران در جهان قرار گرفته است.
به دنبال بازدید دو سال پیش، بر آن شدیم که بار دیگر به همراه دیگر همنوردان کوهنورد در گروه آرش شیراز، بازدیدی از منطقه داشته باشیم، بنابراین تعداد ۷ دستگاه خودروی سواری و در مجموع ۲۵ نفر در ساعت ۴ بامداد روز جمعه از شیراز خارج شدیم.
هنوز سپیده نزده بود که به کازرون رسیدیم و همان جا صبحانه را هرکسی در خودروی خود صرف کرد. برخی نیز از برکات نذر روز تاسوعا بی بهره نماندند. در اهرم تعدادی از بچه ها در آب گرم آن شهر تنی به آب معدنی و گرم آنجا زدند؛ دست آخر همه در پارک شهر خورموج گرد آمده و راه کوه نمک (در ۴۰ کیلومتری پس از خورموج در کنار روستای جاشک) را در پیش گرفتیم.
فاصله ی ۵ کیلومتری فرعی و خاکی از سر جاده تا پارکینگ را پیموده و یکی دو خانواده به دلیل همراه داشتن فرزند خردسال٬ در پارکینگ چادر برافراشتند و بقیه به ستون از سمت راست کوه٬ وارد کوره راهی شده تا به بازدید از آبشار و غارهای نمکی کوه بپردازند.
مسیر راهپیمایی تا آبشار نمکی در مدت صدوچهل دقیقه سپری شد. ابری شدن هوا و پیش بینی بارندگی و نیز کمبود وقت٬ کمی مایه نگرانی شده بود٬ ولی بالاخره در هوای مطبوع به آبشار نمکی که البته خشک بود رسیدیم و پس از گرفتن عکس هایی وارد یکی دو غار نمکی شده و از آن جا وارد تونل اصلی نمکی شدیم. تونلی که در ادامه ی یکی از آبراهه ها در اثر جریان آب پدید آمده و حدود ۲۰۰متر درازا دارد.
به دلیل شلوغ بودن تیم در گذر از تونل بیش از یک ساعت از زمان صرف بازدید از گذرگاه شد و در آن سوی تونل از یک شکاف سنگی بیرون آمدیم. دیگر هوا رو به تاریکی رفته بودو با نور چراغ قوه ها مسیر بازگشت را در پیش گرفتیم. به دلیل ویژگی کوه های نمک و آب راه های سخت گذر٬ باید مراقب دیوارهای ریزش هم بود. در هوایی پر باد و ابری سوار خودروها شده و به سوی شهر کنگان حرکت کردیم.
با هماهنگی یکی از دوستان٬ در اقامتگاه شرکتی٬ مقیم شدیم. هر کس در گوشه ای از آسایشگاه جای گرفت و پس از صرف شام به استراحت پرداختند. دیگر باران هم آغاز شده بود و یک روز پر بار ما هم به پایان رسیده بود. در بامداد شنبه همه چیز رنگ و بوی دیگری یافته بود. باران به شدت می بارید و همه جا در عطر باران و بهار فرو رفته بود٬ همه محو زیبایی بودیم و نگران سیلاب تا بالاخره پیش از نیمروز باران بند آمد و همگی بارها را سوار کرده و به سوی بندر سیراف که به تازگی نام باستانیش را بازگرفته٬ آمدیم. دیگر نام بندر طاهری بر سر در تابلوها نبود. ویژگی سیراف٬ فرهنگ و تاریخ باستانی و البته برکه های ذخیره آبِ بارانش است.
شکاف هایی که برخی را به اشتباه انداخته تا جایی که فکر می کنند این هزاران سنگ تراشه٬ جایگاه دفن استخوان بوده است. در هوای بارندگی کاربری برکه های باستانی بیش تر نمایان می شود. تعداد زیادی هم چاه آب در میان برکه ها کنده شده و در بالای تپه ی مشرف٬ هم میان چهار طاقی و پرستشگاه آب هم گواهی استواری و زندگی می دهد.
پس از بازدید از برکه های باستانی در پارک کنار ساحل سیراف٬ نهار خورده و به دنبال آن تصمیم به بازگشت گرفته شد و بالاخره در شامگاه شنبه در ادامه بارندگی وارد شیراز شدیم.
نام برخی از همراهان در برنامه عبارتند از:
آقای حمید خردمند(سرپرست برنامه) به همراه خانواده٬ آفای بهرام نژادیان(مسئول فنی)٬ آقای هادی عرشی به همراه خانواده٬ آقای هادی نگهداری به همراه خانواده٬ آقای محمد سراج به همراه پدر و برادر ایشان و آقایان : جوگندمی٬ محصل و استاد خسرو حمیدی.
تهیه گزارش از:آقای بهرام نژادیان