گزارش صعود به قله ی دماوند از جبهه ی شمالی
(به مناسبت بزرگداشت درگذشت قهرمانان ملی ایران در برودپیک)
طبق هماهنگی های انجام شده ساعت 14 روز پنجشنبه 3/5/1392در ترمینال کاراندیش شیراز جمع شدیم. اتوبوس با تاخیر ساعت 15:30 ترمینال را به مقصد آمل ترک کرد.
6:10 روز جمعه4/5/92 ، کیلومتر 50 آمل کنار جاده پیاده و منتظر شدیم تا ماشین ما را به روستای "ناندل" (در ارتفاع 2340) برای استقرار ببرد. پس از انتظاری طولانی و قدم زدن به اطراف و سری زدن به بارگاه امامزاده محمد، ساعت 9 آقای صالحی با نیسان خود از راه رسید. پس از یک ساعت طی کردن پیچ های تند و پر شیب ،و البته بسیار سبز و زیبا، به "خانه ی کوهنوردان ناندل" رسیدیم.
قرار به استراحت روز جمعه بود تا خستگی نشستن در اتوبوس به کلی زایل شود. تمام طول روز مه غلیظی روستا را در بر گرفته بود بطوری که فقط دو بار چهره ی زیبای دماوند نمایان شد.
ساعت 4 روز شنبه 6/5/92 بیدارباش زده شد و پس از جمع کردن وسایل و خوردن صبحانه ای بسیار مختصر کوله ها را سوار نیسان کردیم و 5:10 به طرف "سنگ بزرگ" (آلمیون) حرکت کردیم. 6:15 به سنگ بزرگ (با ارتفاع تقریبا 3000) رسیدیم و با بار زدن کوله های سنگین پشت قاطر ، کوله های خود را برداشتیم و 6.40 صعود ما شروع شد.
پس ازسه ساعت وپانزذه دقیقه کوهنوردی، دشت پر از گون دامنه را طی کردi و با بالا رفتن از دامنه ی پرشیب9:45 به پناهگاه 4000 رسیدیم. باد شدید بود و به سرعت از یکی از پنجره های شکسته ی پناهگاه به داخل وارد میشد. پس از استراحتی 15 دقیقه ای کوله ها را، که بسیار سنگین بودند، برداشتیم و به طرف پناهگاه "تخت خدا" (5000) حرکت کردیم. لازم به ذکر است قطر کوله های را نهایتا تا پناهگاه 4000 حمل می کند.
با سرعت کم و قدم های کوتاه و پیوسته کم کم به" تخت خدا" نزدیک میشدیم . شیب های تند زیر پناهگاه را با کمی دست به سنگ شدن طی کردیم و بالاخره 14:50 به پناهگاه رسیدیم. ارتفاع دقیق تخت خدا 4661 است که به "پناهگاه 5000" نیز معروف است.
با رسیدن به پناهگاه کوله هارا باز کردیم و چاره ای به حال یکی از پنجره های شکسته ی پناهگاه اندیشیدیم چرا که شب سردی بود. با خوردن کمی غذای پر انرژی به استراحت و صحبت کردن پرداختیم. با تاریک شدن هوا به کیسه خواب ها رفتیم تا برای صعود هیجان انگیز فردا آماده شویم.
5:30 یکشنبه از ارتفاع 4661 به سمت قله حرکت کردیم. در مسیر صعود به یک یخچال برخوردیم که ما را مجبور به استفاده از کلنگ برای درست کردن جای پا کرد و وقت زیادی از ما گرفت. با نزدیک شدن به قله و رقیق شدن هوا تنفس به سختی انجام میشد و باد نیز گاهی دود گوگرد را به سمتمان میکشاند. قدم های آخر را روی "بام برفی" و یخچال "دبی سل" برداشتیم و با عبور از دهانه 12:10 پا بر قله نهادیم.
نیم ساعت روی قله آرام گرفتیم و با تصاویر عزیزان مفقود شده در قله "برودپیک"پاکستان ، پویا کیوان و مجتبی جراحی و ایدین بزرگی، عکس انداختیم که این صعود به قصد بزرگداشت یاد و خاطره ایشان صورت گرفت.
ساعت 13:50از قله به سمت تخت خدا حرکت کردیم و 15.40 به پناهگاه رسیدیم. کوله های سنگین را برداشتیم و 16:10 به طرف پناهگاه 4000 حرکت کردیم. 17:50 در پناهگاه 4000 مستقر شدیم. هوا بسیار خوب بود و شب آرامی را به صبح رساندیم.
ساعت 7:15روز دوشنبه 7/5/92 فرود به سمت سنگ بزرگ را آغاز کردیم وساعت 9.15 پای سنگ بزرگ رسیدیم و به انتظار آقای صالحی نشستیم. ساعت 10.15 دوباره در خانه ی کوهنوردان بودیم و پس از قرار دادن وسایل به قصد گشت زدن روستا و طبیعت اطراف خانه را ترک کردیم. هوا مه آلود بود و نم نم بارانی هم میبارید و علف ها و شبدرها رنگ و جان تازه ای گرفته بودند منظره های بسیار زیبا و جالبی پدید آورده بودند.
بعد از خوردن ناهار و به شب رساندن ظهر گروه های مختلفی از ساوه و شیراز به خانه کوهنورد آمدند که سه شنبه و چهار شنبه قصد صعود داشتند.
و بالاخره ما ساعت 17.30 روز سه شنبه کنار جاده سوار اتوبوس شدیم و به شیراز بازگشتیم.
اعضای گروه:
محمود رحامیان(سرپرست برنامه)،سید هادی قرشی سروستانی(مسئول فنی برنامه)،مهدی کمالی،ارسلان جوکار،محمد ماندگار
